برونگرایی و درونگرایی در کودکان
درونگرایی و برونگرایی در کودکان چیست؟ چگونه تشخیص دهیم فرزندمان درونگراست یا برونگرا؟
بسیاری از والدین بدون شناخت درست، به فرزندان خود برچسبهایی مانند خجالتی، کمرو، گوشهگیر یا برونگرا میزنند. اما واقعیت این است که درونگرایی و برونگرایی دو ویژگی شخصیتی طبیعی هستند و هر کودک میتواند در هر نقطهای از این طیف قرار بگیرد.
در این مقاله به صورت کامل با تعریف درونگرایی، برونگرایی و نشانههای هرکدام در کودکان آشنا میشوید تا بتوانید فرزند خود را بهتر درک و حمایت کنید.
برونگرایی چیست؟ (Extraversion)
افراد برونگرا انرژی خود را از تعامل با محیط و ارتباطات اجتماعی میگیرند. کودکان برونگرا معمولاً فعال، پرجنبوجوش، اجتماعی و مشتاق تجربههای تازه هستند.
ویژگیهای کودک برونگرا
از برقراری ارتباط اجتماعی لذت میبرد.
به سرعت با دیگران دوست میشود.
معمولاً در فعالیتهای گروهی شرکت میکند.
انرژی خود را از جمع و تعامل میگیرد.
هنگام خستگی گاهی تنهایی را انتخاب میکند، اما طولانی نمیشود.
ممکن است زیاد صحبت کند یا وسط حرف دیگران بپرد.
در محیطهای جدید ترس یا اضطراب کمتری دارد.
علائم برونگرایی در کودکان
بلند فکر میکند.
تمایل دارد در فعالیتها مشارکت داشته باشد.
از بازی با دیگران انرژی میگیرد.
اگر مدت زیادی تنها بماند بیقرار میشود.
احساسات یا نیازهایش را راحت بیان میکند.
در حین انجام کار، از طریق تجربه یاد میگیرد.
نکته مهم:
خجالتی نبودن بهتنهایی به معنای برونگرایی نیست؛ همانطور که خجالتی بودن مساوی درونگرایی نیست.
۱۰ ویژگی مهم کودکان برونگرا
اگر کودک شما چند مورد از این نشانهها را دارد، به احتمال زیاد تیپ برونگرا دارد:
دوستان زیاد و توانایی بالای ارتباطگیری
ترس کم از افراد یا موقعیتهای جدید
خجالتی نبودن
نخواستن تنهایی و تمایل به جمع
علاقه به مرکز توجه بودن
پیشقدم شدن در کارها
ماجراجویی و علاقه به کشف چیزهای جدید
زیاد حرف زدن و قطع کردن صحبت دیگران
صحبت با صدای بلند و انرژی زیاد
تحریکپذیری بالا و واکنش سریع به محیط
کدام تیپ شخصیتی برای کودک بهتر است؟
هیچکدام!
درونگرایی و برونگرایی هر دو طبیعی، سالم و ارزشمندند.
هدف والدین این نیست که کودک را تغییر دهند؛
بلکه باید او را بر اساس تیپ شخصیتیاش درک و حمایت کنند.
در این بخش از مقاله همراه شما هستیم تا پس از بررسی ویژگیهای کودکان برونگرا، مهمترین خصوصیات کودکان درونگرا را نیز بهتر بشناسیم. حدود 25 تا 40 درصد از کودکان را افراد درونگرا تشکیل میدهند. شناخت درست این ویژگیها به ما کمک میکند تا برخوردهای مناسبتری با آنها داشته باشیم.
درونگرایی چیست؟ (Introversion)
افراد درونگرا انرژی خود را از تفکر، خلوت، آرامش و دنیای درونیشان دریافت میکنند. این کودکان معمولاً اهل تأمل، تمرکز و رویاپردازی هستند.
ویژگیهای کودک درونگرا
از تنهایی و خلوت کردن لذت میبرد.
پیش از حرف زدن، فکر میکند.
در مکانهای شلوغ زود خسته میشود.
تمایل دارد روی یک فعالیت مشخص تمرکز کند.
معمولاً آرامتر و محتاطتر رفتار میکند.
ممکن است مدتها با اسباببازی یا کتاب سرگرم بماند.
از روابط عمیقتر به جای روابط زیاد لذت میبرد.
نشانههای درونگرایی
قبل از حرف زدن مکث میکند.
پیش از ورود به فعالیت گروهی، مدتی مشاهدهگر است.
دنبال فرصتی است تا تنها باشد.
تنهایی برای او انرژیبخش است.
در محیطهای شلوغ بیقرار میشود.
تمرکز بالایی دارد و روی یک موضوع عمیق میشود.
نکته بسیار مهم: تکنولوژی نشانهی درونگرایی یا برونگرایی نیست
اینکه کودکی:
زیاد با موبایل وقت میگذراند
فیلم میبیند
به بازیهای ویدیویی علاقه دارد
نمیتواند معیار دقیقی برای تشخیص درونگرایی باشد.
یک کودک کاملاً برونگرا هم ممکن است به تکنولوژی معتاد شود، چون انرژیاش را در داستانها و هیجانهای بازیها تخلیه میکند.
ویژگی های اصلی کودکان درونگرا
- انرژی گرفتن از تنهایی
کودکان درونگرا معمولاً آرامتر، ساکتتر و کمهیاهو هستند و از بودن در خلوت خود انرژی میگیرند. این به معنای افسرده بودن یا ضد اجتماعی بودن نیست؛ آنها فقط از تنهایی خود لذت بیشتری میبرند. همانطور که کودک برونگرا با ارتباط اجتماعی شارژ میشود، کودک درونگرا با خلوت خود انرژی از دسترفته را بازیابی میکند.
به عنوان والدین لازم است شرایطی فراهم کنیم تا فرزندمان زمانهایی مخصوص خودش داشته باشد. - کمحرف بودن
این کودکان کمتر از همسالان خود صحبت میکنند و معمولاً تنها زمانی حرف میزنند که احساس راحتی داشته باشند. - داشتن تن صدای پایین
صدای آهسته یکی از نشانههای رایج در کودکان درونگراست. - دامنه دوستی محدود
کودکان درونگرا معمولاً ترجیح میدهند یک تا سه دوست صمیمی داشته باشند تا ارتباطات گسترده. - علایق محدود و مشخص
این کودکان به حوزههای خاصی علاقهمند میشوند و همانها را با تمرکز پیگیری میکنند. - سخت ارتباط برقرار کردن
آنها بهسختی با افراد جدید ارتباط برقرار میکنند و زمان بیشتری برای ایجاد صمیمیت نیاز دارند.
هرگز به کودک برچسب «خجالتی» نزنیم
واژه «خجالتی» در جامعه ما بار منفی دارد. اگر این برچسب به کودک زده شود، ممکن است آن را به عنوان یک ویژگی ثابت و تغییرناپذیر بپذیرد و تلاشی برای غلبه بر اضطراب اجتماعی نکند.
به جای سرزنش یا مقایسه، باید با حمایت، تشویق و آموزش مهارتهای ارتباطی به او کمک کنیم.
چطور به کودک درونگرا کمک کنیم؟ - آموزش مهارتهای ارتباطی از سنین پایین
اگر کودک شما کمسن است و نشانههایی از تردید اجتماعی در او میبینید، میتوانید از همان ابتدا مهارتهایی مثل احوالپرسی دوستانه یا ابراز نیازها را به او یاد بدهید. - ایجاد فرصت تعامل با همسالان
در مهمانیها یا جمعهای خانوادگی، خانوادههایی که فرزندی همسن کودک شما دارند نیز دعوت کنید تا فرصت تعامل بیشتری به وجود بیاید.
اما: هرگز کودک را مجبور به ارتباط نکنید. - آموزش آرامآرام مهارتهای حضور در جمع
مثلاً:
سلامکردن
معرفی خود
صحبت کردن بلند و واضح
درخواست کردن نیازها
در این مسیر کودک را تشویق کنید:
«من به تو افتخار میکنم که اینقدر خوب تلاش میکنی.» - تحسین رفتارهای مثبت اجتماعی
اگر دیدید کودک بدون اجبار با دیگران ارتباط برقرار کرد؛ حتی کوچکترین تلاش را هم بلافاصله تحسین کنید. - آموزش سه مهارت طلایی برای موفقیت اجتماعی
برای اینکه کودک در هر جمعی راحتتر ارتباط بگیرد، سه مهارت کلیدی را به او بیاموزید:
لبخند
ارتباط چشمی
راه رفتن صاف و مطمئن
این موارد تأثیر زیادی در افزایش اعتمادبهنفس دارند.